پزشکی

امیدوارم لحظات خوبی رو داشته باشید

با سلام ... ورود شمارا به وبلاگ پزشکی خوش آمد میگویم ... برای مشاهده کامل مطالب از آرشیو مطالب وبلاگ استفاده کنید.

 نشانه‏هاي مهم بيماري قلبي 


  

مهمترين علت پيدايش بيماري‌هاي قلبي- عروقي، تصلب شرايين مي‌باشد. تصلب شرايين سبب مي شود كه سرخرگ‌هاي گوناگوني كه به سمت‌هاي مختلف بدن خون مي‏رسانند، به تدريج سخت و تنگ گردند و توانايي آنها براي انتقال اكسيژن و مواد غذايي به سلول هاي بدن كاهش يابد.

بعضی از عوامل موجب سريعتر شدن تصلب شرايين مي گردند و در صورت وجود آنها احتمال پيدايش بيماري قلبي- عروقي افزايش پيدا مي‌كند. براي پيشگيري از پيدايش بيماري‏هاي قلبي- عروقي و مرگ و مير و ناتواني ناشي از آنها، بايد اين عوامل خطر را بشناسيد و به توصيه‏هاي پزشكي توجه نماييد.

 

 عوامل خطر براي بيماري‌هاي قلب و عروق

عوامل خطر براي بيماري هاي قلب و عروق عبارتند از: سن بالا، جنس مذكر، سابقه خانوادگي بيماري قلبي زودرس، فشار خون بالا، افزايش چربي خون به ويژه كلسترول)، ديابت قندي، سيگار كشيدن، چاقي، كم تحركي (انجام ندادن فعاليت هاي بدني) و اختلال در انعقاد خون.

با توجه به اينكه ديابت از عوامل خطر بيماري‌هاي قلبي-عروقي است و معمولا با عوامل خطر ديگر همراهي دارد و گاهي شايد ايجاد كننده آنها باشد، مبتلايان به ديابت بايد بيش از ديگران مراقب سلامت قلب و عروق خود باشند.

پژوهش‌هاي فراوان پزشكي نيز نشان داده اند كه عوامل خطر قلبي- عروقي در مبتلايان به ديابت نوع 2 شايعتر هستند.

بيماري‌هاي قلبي - عروقي را مي‌توان به سه گروه عمده تقسيم كرد:

• بيماري‌هاي كرونري قلب

• حوادث عروقي مغز

• بيماري رگ‌هاي محيطي

بيماري‌هاي كرونري قلب

قلب يك پمپ عضلاني به اندازة مشت گره كرده انسان است كه در هر دقيقه به طور متوسط 60 تا 100 بار مي تپد و خون را در بدن به گردش در مي آورد. گردش خون سبب مي‏شود كه اكسيژن و مواد غذايي به اندام هاي بدن برسد و مواد زائد ناشي از فعاليت سلول‌ها نيز دفع شود. عضله قلب هم از اين قاعده مستثني نيست و بايد خونرساني مناسب داشته باشد تا اين كار حياتي خود را به درستي انجام دهد. خونرساني به عضله قلب توسط رگ هايي موسوم به «سرخرگ هاي كرونر» صورت مي گيرد. رسيدن خون به قلب و ميزان فعاليت عضله قلب تا حدي مشابه وضعيت عرضه و تقاضا است؛ هرچه قلب فعاليت بيشتري داشته باشد (مثلاٌ هنگام فعالت‏هاي سنگين بدني يا اضطراب و تنش)، به خون بيشتري احتياج خواهد داشت. سرخرگ‏هاي كرونر بايد بتوانند اين افزايش نياز را تأمين كنند و گرنه سلولهاي عضله قلب با مشكل روبرو خواهند شد.

تصلب شرايين و همچنين پيدايش لخته درون رگ‏هاي كرونر سبب مي شود كه خونرساني به سلول هاي عضله قلب كاهش يابد. در نتيجة كمبود اكسيژن و مواد غذايي و انباشت مواد زائد در عضله قلب، دردي پديد مي آيد كه به «درد قلبي» يا «آنژين صدري» معروف است. اگر سرخرگ كرونر به طور كامل (به وسيله تنگي شديد يا لخته خون) بسته شود، سلول‏هاي قلبي مربوط به حوزه آن سرخرگ خواهند مرد كه به اين وضعيت «انفاركتوس قلبي» مي‏گويند. گاهي نيز در اثر اختلال شديد و گسترده در كاركرد عضله قلب، مرگ ناگهاني رخ مي دهد.

 

نشانه‏هاي مهم بيماري قلبي

1- درد قفسه سينه: اين درد كوبنده يا فشارنده در ناحيه پشت جناغ سينه احساس مي شود و ممكن است به گردن، دستها، پشت و يا شكم هم انتشار يابد. آنژين صدري اغلب هنگام كارهاي بدني يا فشارهاي روحي و رواني كه فعاليت قلب افزايش پيدا مي كند، بروز مي‏نمايد و معمولاٌ با استراحت يا مصرف نيتروگليسرين زيرزباني تسكين مي يابد. اگر درد با استراحت يا چندين دقيقه پس از مصرف قرص ير زباني بهبود نيافت و به ويژه اگر همراه با تنگي نفس، تهوع و تعرق شديد بود، ممكن است نشانه انفاركتوس قلبي باشد. براساس گزارش مركز تحقيقات غدد و متابوليسم دانشگاه علوم پزشكي تهران به دليل اختلال در اعصاب محيطي، شدت نشانه هاي بيماري قلبي در افراد ديابتي ممكن است كمتر از ميزان مورد انتظار باشد (انفاركتوس بي سروصدا)؛ از اين رو شما كه به بيماري ديابت مبتلا هستيد بايد بيشتر متوجه چنين نشانه هايي باشيد و به موقع به پزشك مراجعه كنيد. البته به ياد داشته باشيد كه دردهاي قفسه سينه فقط نشانه بيماري قلبي نيستند و ممكن است مثلاٌ در اثر بيماري هاي گوارشي يا ريوي نيز پديد آيند.

2- تنگي نفس: احساس تنگي نفس مي تواند از نشانه هاي بيماري كرونري قلب باشد گرجه در بسياري از بيماري هاي تنفسي و... نيز اين حالت پديد مي آيد.

3- تپش قلب: در اين وضعيت، فرد به طور ناراحت كننده اي ضربان قلب خود را احساس مي‏كند. تپش قلب در حالت هاي اضطرابي و برخي بيماري هاي ديگر قلبي نيز ممكن است پديد آيد.

4- خير يا ادم: در مراحل پيشرفته تر بيماري قلبي (نارسايي قلب) كه كاركرد پمپ اشكال پيدا مي كند، مايع موجود در بافت هاي بدن (به ويژه بخشهاي پاييني بدن مثل قوزك پاها) به طور كامل تخليه نمي شود و در زير جلد انباشته مي گردد. البته خير يا ادم در نتيجه بيماري هاي واريسي پاها، بيماري كبد، اختلالات كليوي و... نيز ممكن است پديد آيد.

 

 حوادث عروقي مغز (سكته مغزي)

هنگامي كه رگ‌هاي تغذيه كننده مغز به شدت آسيب ببينند، خون به سلول هاي مغزي نمي‏رسد و آنها دچار مرگ خواهند شد كه به اين حالت «انفاركتوس مغزي» مي‏گويند. سكته مغزي هم در اثر تنگي و بسته شدن رگ هاي مغز پديد مي آيد و هم به دنبال پاره شدن و خونريزي رگهاي مغز.

مهم ترين عامل خطر براي حوادث عروقي مغز افزايش فشار خون (پرفشاري خون) است. خطر سكته مغزي در مبتلايان به ديابت كه فشار خون بالا هم دارند، دو برابر افرادي است كه تنها به پرفشاري خون دچار هستند. اين مسأله اهميت كنترل فشار خون در بيماري ديابت را آشكارتر مي سازد.

نشانه هاي حوادث عروقي مغز بسته به اينكه كدام قسمت مغز اختلال خونرساني پيدا كند، بسيار گوناگون هستند. كرختي يا ضعف حركتي شديد (فلج) در يك نيمه بدن و نابينايي يا تاري ديد زودگذر يك چشم از جمله نشانه هاي حوادث عروقي مغز مي باشند.

 

بيماري رگ‌هاي محيطي

منظور از بيماري رگ‌هاي محيطي بيماري‌هايي است كه عروق بيرون از قلب و مغز را گرفتار مي كنند. اين بيماري‌ها معمولاٌ در نتيجه تنگ شدن رگ‌هايي كه خون را به پاها و دست‌ها مي‏رسانند، پديد مي آيند. كاهش خونرساني به پاها سبب دو نوع عارضه مي‌شود:

1- قنقار يا ياگانگرن: مرگ بافتي در اثر نرسيدن خون به اندامها كه در نهايت به قطع آن عضو مي انجامد.

2- لنگش متناوب: به علت تصلب شرايين خونرساني كنندة پاها، پس از مدتي راه رفتن درد شديدي معمولاٌ در عضلات پشت ساق پا به وجود مي‏آيد.

به طور كلي احتمال اينكه مبتلايان به ديابت نياز به قطع قسمتي از پاهايشان پيدا كنند، 15 تا 40 برابر جمعيت جامعه است. بنابراين پايبندي به توصيه هاي مربوط به پيشگيري از بيماري‏هاي قلبي- عروقي و نيز رعايت اصول مراقبت از پاها، براي افراد ديابتي بسيار اهميت دارد.

 

 اصول پيشگيري از بيماري هاي قلب و عروق در افراد ديابتي

1- چربي (به ويژه كلسترول) خون خود را كاهش دهيد.

كلسترول كه نوعي چربي است، در پيدايش و گسترش تصلب شرايين نقش مهمي دارد زيرا مي تواند در ديوارة رگها رسوب كند و همراه با عوامل ديگر به تنگي و بسته شدن سرخرگ‏ها بينجامد.

كلسترول دو نوع مهم دارد: يكي كلسترول «بد» (LDL) كه موجب بسته شدن رگ‌ها و بيماري قلبي-عروقي مي شود و دوم كلسترول «خوب» (HDL) كه كلسترول اضافي بدن را از بافت‌ها خارج مي كند و خطر بيماري قلبي را مي كاهد. نوعي از كلسترول كه بايد غلظت كمي در خون داشته باشد، همان نوع «بد» يا LDL است.

شما مي توانيد با پرهيز از مصرف غذاهاي پرچربي و رعايت توصيه هاي پزشكتان، چربي خون خود را در سطح مناسب نگه داريد.

2- فشار خون خود را كنترل كنيد

فشار خون بالا افزون بر اينكه فشار بيشتري بر قلب وارد مي سازد و نياز آن به خون را افزايش مي دهد، روند تصلب شرايين را هم تسريع مي كند و سبب آسيب اندام‌هاي گوناگون بدن مي گردد.

3- وزن خود را به حد مناسب برسانيد

چاقي عامل خطر مهمي براي افزايش فشار خون است. همچنين چاقي يا اضافه وزن موجب افزايش مقاومت سلول هاي بدن نسبت به انسولين مي شود. شما بايد زير نظر يك پزشك يا متخصص تغذيه وزن بدنتان را به ميزان متناسب باقد، جنس و سن خود برسانيد.

4- سيگار نكشيد

استعمال دخانيات سبب افزايش ضربان قلب و در نتيجه كار قلب مي شود و فشار خون را هم بالا مي برد. همچنين سيگار بر اثر روي عوامل انعقادي و نيز غليظ كردن خون احتمال تشكيل لخته و بسته شدن سرخرگ ها را افزايش مي دهد. افزون براين، سيگار با اثر بر رگ‌هاي كوچك، خونرساني به بخش هاي انتهايي اندام ها (به ويژه پاها) را مختل مي كند و اين عارضه در افراد ديابتي كه گرفتاري اعصاب محيطي نيز دارند، بسيار مهم است و خطر قطع عضو را باز هم افزايش مي دهد. اين آثار جداي از سرطان زايي سيگار است كه موجب ناتواني و مرگ خواهد شد. امروزه سيگار مهم ترين علت قابل پيشگيري سرطان به شمار مي‌آيد.

5- قند خون خود را كنترل كنيد

كنترل دقيق قند خون، هم به طور مستقيم و هم به طور غيرمستقيم، نقش مهمي در پيشگيري از بيماريهاي عروقي مي تواند داشته باشد.

6- فعاليت ورزشي منظم داشته باشيد

پژوهش‏هاي پزشكي نشان داده اند كه داشتن يك زندگي كم تحرك (از نظر بدني)، صرف نظر از عوامل خطر ديگر، احتمال ديابت، چاقي و بيماري كرونري قلب را افزايش مي دهد. پياده‏روي، دوچرخه سواري، تنيس روي ميز، باغباني و دويدن آرام فعاليت‌هاي بدني هستند كه اثر مفيدي بر تندرستي شما خواهند داشت. توصيه مي شود كه روزانه 30 دقيقه به فعاليت بدني بپردازيد، مي توانيد اين ميزان فعاليت را در سه دوره 10 دقيقه اي (بافاصله) نيز انجام دهيد.

 

 «آسم Asthma » 


  

آسم  Asthma  » از جمله بيماري‌هاي شايع غيرواگير است كه براي تمام سنين از شيرخوارگي تا دوران كهولت مشكلات زيادي را فراهم مي‌آورد و ايراني‌ها نيز از اين امر مستنثي نيستند.

 آسم از طريق آموزش‌هاي ساده قابل كنترل است و با به كار گرفتن راهكارهاي ساده مي‌توان از رنج اين بيماران كاست و در نهايت كشور را از صرف هزينه‌هاي هنگفت در زمينه بروز حملات آسم، غيبت مبتلايان از كار و فعاليت‌هاي اجتماعي رهايي داد.

  جهت نيل به اين هدف از سال 1378 حوزه مركز مديريت بيماري‌هاي وزارت بهداشت با همكاري انجمن آسم و آلرژي ايران مبادرت به تشكيل كميته كشوري آسم و آلرژي كرده است و از اولين فعاليت‌هاي اين كميته تهيه مطالب آموزشي بوده است.  . مطالب زیر به نقل از این کمیته است:

آسم چيست؟‌

آسم بيماري جدي و مزمن ريه است كه غالبا با التهاب مجاري هوايي همراه بوده و ممكن است سبب مشكلات تنفسي شود. مزمن به اين معنا است كه بيماري هميشه وجود دارد حتي زماني كه بيمار احساس ناخوشي ندارد در صورت تحريك مجاري هوايي در فرد مبتلا به آسم، علائم خس خس، سرفه، تنگي نفس و فشردگي قفسه سينه ظاهر مي‌شود و تنفس طبيعي و راحت براي بيمار دشوار مي‌شود.

آسم مسئله‌اي مهم در امر بهداشت و سلامت عمومي است. بيش از 150 ميليون نفر در جهان، از جمله تعداد قابل توجهي در ايران به اين بيماري مبتلا هستند به طوري كه اين بيماري تحميل هزينه زياد، كاهش كارآيي و فعاليت مفيد و عدم توانايي ادامه زندگي طبيعي بيماران در خانواده‌هايشان را سبب مي‌شوند.

شيوع بيماري آسم به ويژه در كودكان و شهرهاي در حال توسعه رو به افزايش است. برخي عوامل موثر در بروز اين مشكلات عبارتند از كاهش تهويه در خانه‌هاي جديد، تماس با مواد حساست زا (آلرژن‌ها) در محيط‌هاي بسته (مانند پشم قالي و حيوانات خانگي بويژه گربه)، دود سيگار، عفونت‌هاي ويروسي، آلودگي هوا، محرك‌هاي شيميايي، استفاده از مواد مصنوعي (رنگ‌ها، طعم‌ها دهنده‌ها و اسانس‌ها) در غذاها و افزايش فشارهاي رواني در زندگي روزمره.

آسم چگونه بر جامعه تاثير مي‌گذارد؟

جامعه ما ممكن است هزينه زيادي براي آسم كنترل نشده بپردازد. افراد و خانواده‌ها ممكن است مخارج غير ضروري و زيادي همراه با وقت و انرژي براي مراقبت‌هاي اورژانس و يا بستري بيماران صرف كنند. زماني كه افراد مبتلا، بيماري‌شان را كنترل كنند ‌تمام جامعه از كاهش اين هزينه و افزايش كارايي سود مي‌برند. تقريبا پنج درصد از تمام مردم جهان به آسم مبتلا هستند و اگر جامعه‌اي در حال توسعه شهري است، اين نسبت ممكن است بيشتر هم باشد.

اطلاعات موجود درباره علل به وجود آمدن آسم و نيز روش‌هاي جديد پيشگيري از حملات آسم و درمان طولاني مدت آن، موجب مي‌شود كه با ديد تازه‌اي به اين بيماري نگاه كنيم.

بيمار مبتلا به آسم دچار التهاب مزمن در مجاري هوايي است. اين مسئله سبب بروز علائم حمله آسم يعني سرفه، خس خس، تنگي نفس،‌عدم تحمل ورزش و احساس فشردگي قفسه سينه مي‌شود. علائم آسم عود كننده هستند و ممكن است از چند دقيقه تا چند روز طول بكشند. حملات آسم ممكن است خفيف يا شديد و گاه كشنده باشند. مراقبت‌هاي پزشكي غالبا براي حملات شديد لازم است.

چه كساني به آسم مبتلا مي‌شوند؟

آسم اغلب در خانواده‌هايي با سابقه مثبت فاميلي بروز مي‌كند. اين بيماري مي‌تواند در هر سني بروز كند. آسم يك بيماري مسري نيست. بسياري از ورزشكاران المپيك و افراد مشهور، مبتلا به اين بيماري هستندبنابراين افراد مي‌توانند همزمان با ابتلا به آسم زندگي موفقي داشته باشند.

علت دقيق و اصلي ابتلا به آسم هنوز نامشخص است؛ اما آنچه تاكنون روشن شده، نشان مي‌دهد كه برخي از افراد، بويژه شيرخواران كه سابقه مثبت آلرژي (حساسيت) در خانواده دارند، زماني كه در معرض دود سيگار، گرده گياهان و قارچ‌ها يا ساير عوامل حساسيت‌زا (مانند حيوانات خانگي، هيره‌ها و سوسك‌ها) قرار مي‌گيرند، شانس بيشتري براي ابتلا به آسم پيدا مي‌كنند. برخي از كارگران نيز پس از تماس با محرك‌هاي شيميايي استنشاقي دچار آسم مي‌شوند.

آيا آسم قابل پيشگيري است؟

حملات آسم قابل پيشگيري است؛ اما براي آنكه ثابت شود آيا خود بيماري نيز به طور ريشه‌اي قابل پيشگيري است يا خير، مطالعات بيشتري بايد صورت گيرد. البته جلوگيري از تماس با عوامل حساسيت‌زاي محيطي و محرك‌ها به پيشگيري از بروز آسم كمك مي‌كند.

تاكنون راه حلي براي ريشه كن كردن آسم شناسايي نشده است؛ اما اين بيماري را مي‌توان به شكلي درمان و كنترل كرد كه علائم و حملات آن پيشگيري شوند. زندگي با آسم در اغلب موارد بدون دردسر است.

اغلب كودكان مبتلا به اين بيماري با افزايش سن علائم كمتري خواهند داشت؛ اگرچه در برخي از آنها ممكن است شدت علائم ثابت بماند و يا حتي بيشتر شود اما پيش بيني اين امر به طور قطعي ممكن نيست. آسم يك بيماري درازمدت است كه البته مي‌تواند قابل كنترل باشد.

آسم چگونه كنترل مي‌شود؟

آسم يك بيماري مزمن است، معمولا بيمار نياز به مراقبت پزشكي پيوسته و منظم دارد. بيماران مبتلا به آسم متوسط تا شديد مي‌توانند با استفاده از داروهاي طويل الاثر كه توسط پزشك توصيه مي‌شود به طور روزانه التهاب مجاري هوايي خود را كنترل كنند و به اين وسيله علائم و حملات بيماري را پيشگيري كنند. در صورت ظهور علائم، داروهاي سريع‌الاثر (مانند داروهاي استنشاقيبراي تسكين آنها به كار مي‌رود.

هر بيمار مبتلا به آسم بايد پزشكي مطلع و آگاه در زمينه بيماري آسم را به عنوان طبيب معالج و مشاور درازمدت خود انتخاب كندپزشك و بيمار با كمك هم برنامه مشخصي براي مصرف داروها، اجتناب از عوامل آغازگر حمله آسم و مراحل درمان در صورت وقوع حمله را طراحي و اجرا خواهند كرد. پيگيري اين برنامه و تعديل و تغيير آن هنگام لزوم، ممكن است برنامه‌اي براي تمام عمر باشد.

داروها تنها راه كنترل آسم نيستند. اجتناب از عوامل محرك و مزاحمي كه سبب التهاب مجاري هوايي و بدتر شدن بيماري آسم مي‌شوند، نيز بسيار مهم است. اين عوامل آغازگر آسم ناميده مي‌شوند. هر بيمار بايد راه اجتناب از عوامل آغازگر بيماري خود را بداند و به آن عمل كند.

روش‌هاي متعددي وجود دارد كه والدين مي‌توانند از طريق آنها از شدت بيماري كودك خود كم كنند. فرد مي‌تواند با شناخت و اجتناب از تماس كودك خود با عوامل آغازگر علائم آسم از شروع حمله پيشگيري كند و در اين رابطه از پزشك خود بخواهد تا در شناسايي و راه‌هاي پيشگيري از تماس عوامل محرك و مزاحم به وي كمك كند.

 نمونه‌اي از عوامل آغازگر حملات و علائم آسم و راه‌هاي اجتناب از آنها

عوامل حساسيت زاي حيوانات؛ حيوانات دست آموز از خانه خارج شوند و از به كار بردن بالش يا تشك حاوي پر، پشم و كرك اجتناب شود.

هيره موجود در گرد و خاك خانه‌ها؛ هيره‌ها بند پاياني ميكروسكوپي هستند (به اندازه طولي حدود 1/0 ميلي متر) كه معمولا با چشم غيرمسلح مشاهده نمي‌شوند. به اين منظور لازم است بالش‌ها و تشك‌ها را در پوشش‌هايي غيرقابل نفوذ (به عنوان مثال پلاستيكي) پيچيده شوند. تمام ملحفه‌ها هفته‌اي يك بار در آب داغ (55 درجه سانتي گراد) شسته شوند. رطوبت خانه‌ و محيط‌هاي بسته كاهش يافته و در حد كمتر از 50 درصد باشد. در صورت امكان از قالي به عنوان كف پوش استفاده نشود.

گرده‌ها و قارچ‌هاي هوازي؛ در فصول گرده افشاني پنجره‌ها بسته باشند. از منابع تكثير قارچ مانند برگ‌هاي خيس و مواد زائد باغچه اجتناب شود. در صورت امكان از دستگاه تهويه استفاده شود.

دود سيگار؛ دود سيگار كه حاوي صدها ماده مختلف شيميايي و سمي است، يكي از مهم‌ترين عوامل محرك و آغازگر حملات آسم به شمار مي‌رود. بنابراين توصيه مي‌شود در صورت ابتلا به آسم به هيچ وجه سيگار مصرف نشوداجازه سيگار كشيدن در خانه به هيچ كس داده نشود.

تغذيه كودكان و مواد حساسيت زاي غذايي؛ تغذيه انحصاري شيرخواران با شير مادر تا سن شش ماهگي، يكي از مهم‌ترين راه‌هاي پيشگيري از وقوع آسم و ساير حساسيت‌ها در كودكاني است كه سابقه چنين بيماري‌هايي را در خانواده خود دارند. رعايت توصيه‌هاي پزشكي و بهداشتي در زمينه تغذيه شيرخوار و عدم استفاده از مواد حساسيت‌زا (مانند سفيده تخم مرغ، ماهي، شير گاو، فراورده‌هاي گندم، سويا، آجيل، مركبات و …) در ابتداي شروع تغذيه كمكي شيرخوار به پيشگيري از وقوع آسم كمك شاياني مي‌كند.

اهميت آسم در دوران بارداري چيست؟

علائم بيماري آسم در زنان باردار ممكن است تشديد شود. بيشترين زمان محتمل براي تشديد علائم آسم در زمان بارداري مربوط به هفته‌هاي آخر اين دوران است. نبايد فراموش كرد كه در صورت عدم كنترل مناسب بيماري، سلامتي جنين و مادر هر دو در معرض تهديد قرار مي‌گيرد. بنابراين توصيه مي‌شود:

مادر باردار در صورت وجود سابقه آسم، اين موضوع را با پزشك، ماما يا پرستار خود در ميان بگذارد.

در دوران بارداري معاينات مكرر دوره‌اي داشته باشد تا از سلامت خود و جنين مطمئن شود.

در مورد ادامه مصرف داروهاي قبلي با پزشك خود مشورت كند.

در دوران بارداري در صورت تجويز داروهاي ضد آسم توسط پزشك معالج، آنها را با برنامه درماني توصيه شده مصرف كند. مصرف اغلب داروهاي درمان آسم، در دوران بارداري بدون خطر و مجاز است.

از برنامه درماني آسم چه انتظاراتي مي‌توان داشت؟

افرادي كه برنامه درماني آسم را دنبال مي‌كنند، مي‌توانند زندگي فعال، با نشاط و بدون علائم آزار دهنده آسم داشته باشندبنابراين درمان آسم سبب كاهش خسارات اقتصادي، ‌اجتماعي و خانوادگي ناشي از آن مي‌شود.

با درمان مناسب اغلب بيماران مبتلا به آسم قادر خواهند بود:

فعاليت طبيعي، ‌بدون ايجاد علائم آسم داشته باشند.

خواب طبيعي و بدون علائم آسم شب هنگام داشته باشند.

از حملات آسم پيشگيري كنند.

عدد ثبت شده اوليه توسط نفس سنج (پيك فلومتر) را به سطح بالاتري افزايش دهند.

آيا درمان‌هاي مناسب و جديد آسم در جامعه ما قابل دسترس است؟

داروهاي موثر و متنوعي در زمينه آسم وجود دارند كه با نظر پزشك و بر اساس نوع و شدت بيماري انتخاب مي‌شوند. برخي از داروهاي جديد گران هستند، اما در مقابل به دليل تاثير خوب آنها، سبب پيشگيري از بستري بيمار در بيمارستان كه هزينه بيشتري دارد، مي‌شوند.

از آنجا كه برنامه‌هاي پيشگيري و درمان سبب صرفه جويي در هزينه‌هاي درمان ديررس مي‌شوند، به سود مبتلايان اين بيماري است كه تاخيري در پيگيري و اجراي آنها نداشته باشند.

از آنجا كه بيماري آسم به همه گروه‌هاي سني و شغلي جامعه مربوط مي‌شود بنابراين اقدام براي شناسايي و حل مشكلات ناشي از آن نياز به كمك همه افراد جامعه دارد و ضروري است كه پزشكان، پرستاران، معلمان، بهورزان و بيماران با همكاري يكديگر برنامه پيشگيري و درمان آسم را اجرا كنند.

تنگي نفس، سرفه و خس خس از علائم باليني شايع در آسم است. همچنين كاهش در عدد ثبت شده توسط نفس سنج بيمار، وخامت پيش رونده سرفه، خس خس، تنگي نفس و يا احساس فشردگي قفسه سينه

هرگونه سختي در نفس كشيدن از علائم هشدار دهنده وقوع حمله آسم است.

نفس سنج يا دستگاه پيك فلومتر وسيله‌اي مدرج است كه بيمار براي سنجش وضعيت تنفسي خود و پس از آموزش توسط پزشك معالج به طور روزانه از آن استفاده مي‌كند و عدد مربوط به فشار بازدم خود را در برگه‌اي ثبت مي‌كند. اندازه‌گيري و ثبت روزانه فشار هواي بازدم توسط اين دستگاه كمك به كنترل بهتر بيماري آسم و پيشگيري از وقوع حملات شديد و بستري بيمار در بيمارستان مي‌كند.

بايد گفت كه آسم بيماري غيرواگير استبيمار مبتلا به آسم در شرايط كنترل بيماري منعي براي انجام ورزش ندارد. داروهاي ضد آسم اعتياد آور نيستند و عمل به توصيه پزشك معالج و استفاده از وسايل و داروهاي تجويز شده براي موفقيت درمان ضروري است. استفاده از داروهاي ضد سرفه براي بيماران مبتلا به آسم مضر است و اصرار بيمار در تجويز مصرف آنها صحيح نيست.

چه داروهايي براي درمان آسم استفاده مي‌شوند؟

دو نوع دارو براي درمان آسم استفاده مي‌شوند؛ داروهاي گشاد كننده برونش، داروهايي هستند كه عضلات منقبض شده مجاري هوايي را شل مي‌كنند و از اين راه سبب كاهش و يا رفع علائم آسم به ويژه در موقع حمله حاد مي‌شوند. داروهاي ضد التهابي، داروهايي هستند كه سبب كاهش تورم و التهاب مجاري هوايي مي‌شوند و از اين راه علائم آسم را كاهش مي‌دهند. اين داروها نقش مهمي در پيشگيري از بروز علائم و حملات آسم دارند.

بيماري آسم ميان بيماران، تفاوت‌هاي مهم و قابل توجهي دارد. عوامل آغازگر و تشديد كننده در هر بيمار ممكن است متفاوت باشدبنابراين تشخيص نوع و شدت آسم در يك بيمار و انتخاب داروي مناسب به بررسي و معاينه دقيق توسط پزشك معالج نياز دارد. برنامه درماني و داروهاي مناسب توسط پزشك تعيين مي‌شود و تنها با رعايت دستورات توصيه شده پزشك مي‌توان انتظار كنترل بيماري و رفع علائم را داشت.

آيا داروهاي آسم بدون عارضه هستند؟

معمولا داروهاي تجويز شده براي آسم به شرط مصرف مناسب و به جا، فاقد عارضه قابل توجه هستند. برخي از مردم نگران اعتياد و وابستگي‌ به داروهاي آسم هستند كه چنين باوري درست و علمي نيست.

براي پيشگيري از وقوع عوارض احتمالي، لازم است داروها را همان طور كه پزشك تجويز كرده، مصرف شود و در صورت بروز هرگونه عارضه و يا مشكلي، پزشك معالج باخبر شود.

همچنين بيمار نبايد به هيچ وجه داروي مصرفي را با نظر خود افزايش يا كاهش دهد و هرگز بدون توصيه پزشك داروهاي خود را قطع نكند.

 


  آنفلوانزاي خوكي يك بيماري حاد تنفسي و به شدت واگير در خوك‌ها است اما علت اصلي شيوع فعلي اين بيماري در انسان‌ها تماس مستقيم انسان با انسان است.

 آنفلوانزاي خوكي يك بيماري حاد تنفسي به شدت واگيردار در خوك‌ها است كه به وسيله چندين نوع ويروس آنفلوانزاي خوكي ايجاد مي‌شود. ميزان مرگ و مير آن در خوك‌ها نسبتا بالا است (يك تا 4 درصد). اين ويروس در ميان خوك‌ها از طريق ذرات آلوده معلق در هوا، تماس مستقيم و غير مستقيم (تماس با سطح آلوده به ترشحات تنفسي) و توسط خوك‌هاي ناقل بدون علامت منتشر مي‌‌شود. 
طغيان اين بيماري‌ در خوك‌ها در تمام طول سال رخ مي‌دهد اما بيماري در مناطق معتدل بروز بيشتري در پاييز و زمستان دارد. بسياري از كشورها به صورت معمول خوك‌هاي خود را در مقابل آنفلونزاي خوكي واكسينه مي‌كنند. ويروس‌هاي آنفلوانزاي خوكي غالباً از زيرگونه HIN1 است اما زيرگونه‌هاي ديگر هم مي‌توانند در خوك‌ها در چرخش باشند مثل (HIN2- H3N1- H3N2). خوك‌ها مي‌توانند توسط ويروس‌هاي آنفلونزاي پروندگان و ويروس‌هاي آنفلوانزاي انساني نيز آلوده شوند. 
گاهي اوقات خوك‌ها مي‌توانند با بيش از يك گونه ويروس‌ در يك زمان آلوده شوند كه اين مسئله مي‌تواند باعث امتزاج و نوتركيبي اين ويروس‌ها در بدن خوك با يكديگر شود. 
تأثير آنفلوانزاي خوكي بر سلامت انسان گه‌گاه آلودگي انسان به آنفلوانزاي خوكي به صورت انفرادي و به صورت گروهي ( طغيان)‌ گزارش مي‌شود. به طور كلي علائم باليني مشابه آنفلوانزاي فصلي انساني است اما طيف علائم باليني از حالات بدون علامت تا علايم پنوموني شديدي كه منجر به مرگ مي‌شود، متغير است. 
علائم باليني آنفلونزاي خوكي با آنفلونزاي فصلي انساني و ساير بيماري‌هاي عفوني حاد دستگاه تنفسي فوقاني مشابهت دارد و همچنين موارد خفيف يا بدون علامت بيماري ممكن است شناسايي نشود. بنابراين، ميزان گسترش واقعي اين بيماري در انسان‌ها تاكنون ناشناخته است. 
تاكنون بيماري آنفلوانزاي خوكي جزء سيستم گزارش ‌دهي بين‌المللي بر اساس مقررات سازمان OIE نيست. بنابراين انتشار آن در حيوانات به خوبي شناخته نشده است. به نظر مي‌رسد اين بيماري در آمريكا بومي است و طغيان‌هاي بيماري در آمريكاي شمالي، آمريكاي جنوبي، اروپا (انگليس، سوئد، ايتاليا، آفريقا (كنيا) و قسمت‌هايي از آسياي شرقي (چين و ژاپن) رخ داده است. 
بر اساس اعلام سازمان بهداشت جهاني (WHO) تا تاريخ 9ارديبهشت 1388 (27 آوريل 2009 ميلادي) ‌موارد بيماري انساني در كشورهاي مكزيك، كانادا، اسپانيا، آمريكا، فرانسه، نيوزيلند، آلمان، انگليس، فلسطين اشغالي گزارش شده است. 
مردم به طور معمول آنفلوانزاي خوكي را از خوك‌هاي آلوده مي‌‌گيرند اما تعدادي از مبتلايان كه تاكنون شناسايي شده‌اند در سابقه بيماري خود تماس با خوك يا محل‌هاي نگهداري خوك را نداشته‌اند. اكثريت قريب به اتفاق موارد اين بيماري بر اثر تماس مستقيم انسان به انسان رخ داده است. 
اين بيماري از طريق خوردن قابل انتقال نيست به شرط‌ آنكه لاشه يا گوشت خوك به طريق بهداشتي و صحيح حمل و نقل و به طور كامل طبخ شود. ويروس آنفلوانزاي خوكي از طريق پختن در دماي 70 درجه سانتيگراد از بين مي‌رود. 
به نظر مي‌رسد اكثر مردم بالاخص افرادي كه به طور مداوم در تماس با خوك نيستند. نسبت به ويروس‌هاي آنفلوانزاي خوكي ايمني ندارند و اگر ويروس آنفلوانزاي خوكي به اندازه كافي قدرت انتقال انسان به انسان را پيدا كند مي‌تواند باعث ايجاد پاندمي آنفلوانزا شود. 
پيشگويي اين موضوع مشكل است چون بستگي به شدت بيماري‌زايي ويروس، حساسيت سيستم ايمني نسبت به آن، واكنش ايمني متقاطع ناشي از آنفلوانزاي فصلي و فاكتورهاي ميزبان دارد. 
در حال حاضر واكسني براي اين بيماري وجود ندارد و مشخص نيست كه آيا واكسن‌ آنفلوانزاي فصلي انساني مي‌تواند محافظتي در مقابل آنفلوانزاي خوكي ايجاد كند يا خير. 
2 دسته دارويي وجود دارد، گروه آمانتادين (آمانتادين و ريمانتادين) ‌و گروه ممانعت كننده‌هاي نورآمينيداز آنفلوانزا ( اسلتاميوير و زاناميوير) كه گروه دوم در حال حاضر در درمان بيماران مصرف مي‌شود. بسياري از موارد آنفلوانزاي خوكي گزارش شده قبل در انسان‌ها بدون مداخلات طبي و مصرف داورهاي ضد ويروسي به طور كامل بهبود يافته‌اند اما در تعداد از ويروس هاي آنفلوانزا مقاومت به داورهاي ضد ويروسي در حال گسترش است و اين مسئله تاثير درمان را محدود مي‌سازد. 
در حال حاضر به افرادي كه در ساير مناطق دنيا زندگي مي‌كنند و به مناطق آلوده مسافرت مي‌كنند توصيه مي‌شود. تماس با خوك‌ها به خصوص خوك‌هاي بيمار را به حداقل رسانده و موارد بيماري در حيوانات را سريعاً به مسئولان بهداشتي گزارش كنند. بسياري از مردم كه به اين بيماري مبتلا شده‌اند تماس طولاني مدت و نزديك با خوك‌هاي آلوده داشته‌اند. انجام اقدامات مناسب بهداشتي در تمام تماس‌هايي كه با حيوانات برقرار مي‌شود بالاخص در افرادي كه در ذبح و مشاغل وابسته به آن اشتغال دارند، ضروري است. حيوانات بيمار يا تلف شده نبايد در چرخه ذبح و استفاده انسان قرار گيرند. 
اجتناب از تماس نزديك با افرادي كه ناخوش هستند. يا تب و سرفه دارند، شستن دست‌ها با آب و صابون به طور مكرر در طي روز،‌ رعايت عادات بهداشتي خوب شامل خواب و استراحت كافي، مصرف مواد غذايي مناسب و انجام فعاليت‌هاي ورزشي است. 
اگر تب بالا يا سرفه و ناراحتي گلو داشتيد بايد در منزل بمانيد و حتي‌المقدور از حضور در محل كار- مدرسه و اجتماعات خودداري كنيد، استراحت كنيد و مايعات فراوان بخوريد، دست‌هاي خود را مكرراً با آب و صابون بشوييد و با پزشك يا مركز بهداشتي درماني تماس بگيريد. 

 

[ شنبه هشتم فروردین ۱۳۹۴ ] [ 21:4 ] [ arsalan shapaloo ]

[ ]